Η ομογένεια ΣΚΙΖΕΙ!!!

[ElGreco]

28χρονη ομογενής κορυφαία επιχειρηματίας της χρονιάς
Είναι μόλις 28 ετών και ανακηρύχθηκε κορυφαία νέα επιχειρηματίας για το έτος 2009 στην πολιτεία της Δυτικής Αυστραλίας.

Πρόκειται για την Υβέτ Μανωλά, από το Πέρθ της Δυτικής Αυστραλίας, πρώτη μηχανικό της εταιρίας «Γουντσάιντ Ένερτζι» (Woodside Energy), της μεγαλύτερης αυστραλιανής εταιρίας που ενεργοποιείται στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η Υβέτ Μανωλά θεωρείται μια από τους τέσσερις πλέον ειδικούς στον κόσμο που κατέχουν την ανάλυση και αξιοποίηση εκρηκτικών μιγμάτων.

Η ομογενής πρόσφατα ολοκλήρωσε ένα νέο ψηφιακό πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιούν, πλέον, όλες οι εταιρίες στον κόσμο που ασχολούνται με την άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η ίδια τον τελευταίο καιρό ασχολείται στα ορυχεία της Δυτικής Αυστραλίας και με την τεχνογνωσία της συμβάλλει στον εντοπισμό κοιτασμάτων και στην πλέον αποτελεσματική αξιοποίησή τους.

Ομογενής κορυφαία μπαλαρίνα και ηθοποιός
Βαρύς χειμώνας, Πεκίνο, 2008. Το κρύο ήταν τσουχτερό. Τα λασπόνερα είχαν παγώσει. Ο παγωμένος αέρας διαπερνούσε το κορμί της. Εκείνη χόρευε στο χώμα με ένα μικρό φανελάκι και μια φούστα να καλύπτουν το λυγερό και λεπτό κορμί της. "Έκανε φοβερό κρύο αλλά εμείς έπρεπε να προσποιούμαστε πως ήταν καλοκαίρι", λέει η Καμίλα Βεργωτή, πρωταγωνίστρια μιας νέας αυστραλιανής ταινίας που προορίζεται για διεθνή προβολή. Για τις ανάγκες αυτής της ταινίας και ο χορός στο παγωμένο Πεκίνο.

Τίτλος της "Ο Τελευταίος Χορευτής του Μάο" ( Mao's Last Dancer) και ήδη είναι μια από τις εμπορικότερες αυστραλιανές ταινίες όλων των εποχών, αφού μέσα σε τέσσερις εβδομάδες έχει κάνει εισπράξεις άνω των 14 εκατομμυρίων δολαρίων.

Θεωρείται όμως και ποιοτική ταινία, αφού έχει προταθεί για βραβεία του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, η απονομή των οποίων θα γίνει αργότερα φέτος.

Βασικός της αντίπαλος θα είναι το φιλμ «Blessed» της ομογενούς Άννας Κόκκινος και με πρωταγωνίστρια τη Βικτόρια Χαραλαμπίδου.

Η κινηματογραφική ταινία «Mao's Last Dancer» στηρίζεται στα απομνημονεύματα του Κινέζου χορευτή Λι Κάνξιν. Ο Κάνξιν, που είχε πάθος με τον χορό, επελέγη από το καθεστώς του Μάο να σπουδάσει μπαλέτο στο Πεκίνο. Από το μπαλέτο του Πεκίνου, διέφυγε στις ΗΠΑ όπου έκανε ζηλευτή καριέρα για να καταλήξει στη Μελβούρνη εργαζόμενος για το Αυστραλιανό Μπαλέτο.

Αυτός είναι ένας επί πλέον λόγος για τον οποίο η ομογενής Καμίλα Βεργωτή, η οποία στην ταινία ενσαρκώνει μια Αυστραλή μπαλαρίνα και την δεύτερη σύζυγο του Κάνξιν, δηλώνει "συγκλονισμένη" για τη συμμετοχή της στη συγκεκριμένη ταινία.

"Τον έβλεπα να χορεύει όταν μαθήτευα στο Αυστραλιανό μπαλέτο και ...ξέφευγα. Χόρεψα μαζί του επί σκηνής. Διάβασα τα απομνημονεύματά του. Είναι ένας άνθρωπος που σε εμπνέει να στοχεύεις σ' αυτό που φαίνεται ακατόρθωτο", μας λέει η ομογενής μπαλαρίνα και ηθοποιός.

Η ίδια μοιράζεται το πάθος του Κάνξιν για το μπαλέτο. Γεννήθηκε στη Χρυσή Ακτή της Κουϊνσλάνδης και στα 16 της άφησε το σπίτι της για να σπουδάσει στο Αυστραλιανό Μπαλέτο, στη Μελβούρνη. Με το Αυστραλιανό Μπαλέτο ερμήνευσε εκπληκτικούς ρόλους επί σκηνής επί εννέα χρόνια πριν της δοθεί μια κορυφαία θέση στο Μπαλέτο του Χογκ Κογκ, όπου ζει και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια.

Έμαθε μάλιστα και κινέζικα (τόσο την καντονέζικη γλώσσα όσο και των μανδαρίνων), συμπληρώνοντας πως εκτός από τα αγγλικά μιλά και "λίγα ελληνικά" αλλά όσο και αν την ικανοποιεί η διεθνή της καταξίωση, της λείπει η οικογένειά της.

" Είμαι μακριά από το σπίτι μου, αλλά μιλώ δυο φορές με την μητέρα μου κάθε μέρα", χάρη στο 'Σκάιπ' (Skype)", λέει.

Η εμφάνισή της στο «Mao's Last Dancer» ήταν και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο και αισιοδοξεί πως θα υπάρξει και συνέχεια.

Εξάλλου, οι κριτικοί την βρήκαν "εκπληκτική τόσο ως μπαλαρίνα όσο και ως ερμηνεύτρια" και θεωρούν βέβαιο πως η Καμίλα Βεργωτή θα απασχολήσει το διεθνές στερέωμα του μπαλέτου και του κινηματογράφου στα χρόνια που θα ακολουθήσουν.

Σ. Χατζημανώλης (ΑΠΕ ΜΠΕ)

[alexandra1987]

Η Ομογένεια -σ’ οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη- είναι μια ζωντανή πραγματικότητα, που μπορεί να μη παρουσιάζει πάντα τόσο κραυγαλέα και εντυπωσιακά επιτεύγματα, όμως αγαπά την Ελλάδα και την Εκκλησία και συχνά λογαριάζει την Ελλάδα σαν πρώτη Πατρίδα κι ας μη την έχει επισκεφθεί ποτέ...

[ElGreco]

που μπορεί να μη παρουσιάζει πάντα τόσο κραυγαλέα και εντυπωσιακά επιτεύγματα

Έχεις απόλυτο δίκιο Αλεξάνδρα. Πιστεύω ακράδαντα ότι εσεις οι Έλληνες του εξωτερικού είστε δύο φορές Έλληνες. Απλά εμείς εδώ στον ελλαδικό χώρο - μάλλον επειδή δεν έχουμε φωτεινά παραδείγματα εντός της χώρας που να μας θυμίζουν ότι αξίζουμε σαν λαός - βλέπουμε αυτές τις αχτίδες φωτός που έρχονται από μακρινά και ξένα μέρη όπως η Αυστραλία και πραγματικά συγκινούμαστε.
Καλώς ήρθες στην παρέα μας!!!

[alexandra1987]

Έχεις απόλυτο δίκιο Αλεξάνδρα. Πιστεύω ακράδαντα ότι εσεις οι Έλληνες του εξωτερικού είστε δύο φορές Έλληνες. Απλά εμείς εδώ στον ελλαδικό χώρο - μάλλον επειδή δεν έχουμε φωτεινά παραδείγματα εντός της χώρας που να μας θυμίζουν ότι αξίζουμε σαν λαός - βλέπουμε αυτές τις αχτίδες φωτός που έρχονται από μακρινά και ξένα μέρη όπως η Αυστραλία και πραγματικά συγκινούμαστε.
Καλώς ήρθες στην παρέα μας!!!

Ευχαριστώ, ElGreco, για τα καλά σου λόγια και για το καλωσόρισμα.
Πιστεύω ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν και με την παιδεία. Στην Ελληνική Κοινότητα του Cape Town που έζησα μέχρι και τα 18 μου ήμασταν δεμένοι γύρω από την Hellenic Community οf Cape Town (Ελληνική Κοινότητα Cape Town) με σημείο αναφοράς την Ενορία. Με τον παπα-Χαράλαμπο τον Πνευματικό μου και την κυρία Ηλέκτρα τη δασκάλα μου στα Αρχαία και στα Νέα Ελληνικά πέρασα, από παιδάκι, όλη μου τη ζωή, σε μια οικογένεια πολύτεκνη, που το πιο βασικό που διδαχτήκαμε ήταν να νοιαζόμαστε και να φροντίζουμε τον άλλο.
Τώρα, εδώ στην Πατρίδα για 3 μήνες, μου λένε –γιατί εγώ δε μπόρεσα να το διαπιστώσω- ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Την Πατρίδα τη χλευάζουν και την Εκκλησία προσπαθούν να τη βάλουν στην άκρη. Και μ’ αυτά τα πρότυπα εκπαιδεύουν τα παιδιά.
Λες ElGreco: «δεν έχουμε φωτεινά παραδείγματα εντός της χώρας που να μας θυμίζουν ότι αξίζουμε σαν λαός», όμως δεν έχουμε την ιστορία μας? Δεν έχουμε τους προγόνους απ’ όπου μπορούμε να πάρουμε παραδείγματα?

[Spiros]

Αγαπητή Αλεξάνδρα, "καλως ήλθες" και από εμένα.

Όπως θα διαπιστώσεςι και η ίδια πάρα πολύ σύντομα, είναι απίστευτη η προπαγάνδα που γίνεται τα τελευταία χρόνια εντός της Ελλάδας προκειμένου αφενός να καμφθεί το εθνικό αίσθημα αφετέρου να απομακρυνθεί ο λαός από την Εκκλησία.

Νομίζω ότι πρόκειται περί πολύ συγκεκριμένου σχεδίου, ώστε -σε συνδυασμό και με την εθνική αλλοίωση του πληθυσμού- η Ελλάδα να μετατραπεί σε μία χώρα χωρίς κανένα από εκείνα τα χαρακτηριστικά που την διατήρησαν ζωντανή για χιλιετίες ολόκληρες.

Έχεις απόλυτο δίκιο Αλεξάνδρα. Πιστεύω ακράδαντα ότι εσεις οι Έλληνες του εξωτερικού είστε δύο φορές Έλληνες. Απλά εμείς εδώ στον ελλαδικό χώρο - μάλλον επειδή δεν έχουμε φωτεινά παραδείγματα εντός της χώρας που να μας θυμίζουν ότι αξίζουμε σαν λαός - βλέπουμε αυτές τις αχτίδες φωτός που έρχονται από μακρινά και ξένα μέρη όπως η Αυστραλία και πραγματικά συγκινούμαστε.
Καλώς ήρθες στην παρέα μας!!!

Ευχαριστώ, ElGreco, για τα καλά σου λόγια και για το καλωσόρισμα.
Πιστεύω ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν και με την παιδεία. Στην Ελληνική Κοινότητα του Cape Town που έζησα μέχρι και τα 18 μου ήμασταν δεμένοι γύρω από την Hellenic Community οf Cape Town (Ελληνική Κοινότητα Cape Town) με σημείο αναφοράς την Ενορία. Με τον παπα-Χαράλαμπο τον Πνευματικό μου και την κυρία Ηλέκτρα τη δασκάλα μου στα Αρχαία και στα Νέα Ελληνικά πέρασα, από παιδάκι, όλη μου τη ζωή, σε μια οικογένεια πολύτεκνη, που το πιο βασικό που διδαχτήκαμε ήταν να νοιαζόμαστε και να φροντίζουμε τον άλλο.
Τώρα, εδώ στην Πατρίδα για 3 μήνες, μου λένε –γιατί εγώ δε μπόρεσα να το διαπιστώσω- ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Την Πατρίδα τη χλευάζουν και την Εκκλησία προσπαθούν να τη βάλουν στην άκρη. Και μ’ αυτά τα πρότυπα εκπαιδεύουν τα παιδιά.
Λες ElGreco: «δεν έχουμε φωτεινά παραδείγματα εντός της χώρας που να μας θυμίζουν ότι αξίζουμε σαν λαός», όμως δεν έχουμε την ιστορία μας? Δεν έχουμε τους προγόνους απ’ όπου μπορούμε να πάρουμε παραδείγματα?

[alexandra1987]

Αγαπητή Αλεξάνδρα, "καλώς ήλθες" και από εμένα.
Όπως θα διαπίστωσες και η ίδια πάρα πολύ σύντομα, είναι απίστευτη η προπαγάνδα που γίνεται τα τελευταία χρόνια εντός της Ελλάδας προκειμένου αφενός να καμφθεί το εθνικό αίσθημα αφετέρου να απομακρυνθεί ο λαός από την Εκκλησία.
Νομίζω ότι πρόκειται περί πολύ συγκεκριμένου σχεδίου, ώστε -σε συνδυασμό και με την εθνική αλλοίωση του πληθυσμού- η Ελλάδα να μετατραπεί σε μία χώρα χωρίς κανένα από εκείνα τα χαρακτηριστικά που την διατήρησαν ζωντανή για χιλιετίες ολόκληρες.

Αγαπητέ Spiro, σ’ ευχαριστώ για το καλωσόρισμα.
Αν όλα αυτά που αναφέρεις είναι έτσι ακριβώς, τότε βαδίζουμε, οι Έλληνες, στο γκρεμό με τεράστια βήματα...
Προσωπικά, λίγα έχω ακούσει τους δύο μήνες που είμαι εδώ κι επειδή δεν παρακολουθώ τηλεόραση δεν έχω σαφή εικόνα. Όμως προβληματίζομαι για τη μεγάλη ευθύνη που έχουν οι άνθρωποι των γραμμάτων, τουλάχιστον, γιατί από τους πολιτικούς, απ’ ό,τι μου λένε, λίγα μπορεί να περιμένει κανείς.

[anapoda]

Προσωπικά, λίγα έχω ακούσει τους δύο μήνες που είμαι εδώ κι επειδή δεν παρακολουθώ τηλεόραση δεν έχω σαφή εικόνα.

Δεν χρειάζεται η τηλεόραση (άλλωστε οι δημοσιογράφοι υπερβάλλουν απίστευτα αγωνιζόμενοι για την τηλεθέαση). Για να σχηματίσεις εικόνα αρκεί να προσπαθήσεις να συνδιαλλαχθείς με κάποια δημόσια υπηρεσία, να πας ένα βράδυ σε κάποιο εφημερεύον δημόσιο νοσοκομείο, να κάνεις μία βόλτα στην οδό Αθηνάς, να κάνεις μία διαδρομή 10 χιλιομέτρων σε 1,5 ώρα λόγω έργων/πορείας στο Σύνταγμα/διπλοπαρκαρισμένων αυτοκινήτων "υψηλών" προσώπων στο Μέγαρο Μουσικής, να ψάξεις για εργασία χωρίς μισθό πείνας και και εξευτελισμό της αξιοπρέπείάς σου. Αλήθεια μιας και βρίσκεσαι στην Ελλάδα εδώ και δύο μήνες, πώς την βλέπεις;

[alexandra1987]

Δεν χρειάζεται η τηλεόραση (άλλωστε οι δημοσιογράφοι υπερβάλλουν απίστευτα αγωνιζόμενοι για την τηλεθέαση). Για να σχηματίσεις εικόνα αρκεί να προσπαθήσεις να συνδιαλλαχθείς με κάποια δημόσια υπηρεσία, να πας ένα βράδυ σε κάποιο εφημερεύον δημόσιο νοσοκομείο, να κάνεις μία βόλτα στην οδό Αθηνάς, να κάνεις μία διαδρομή 10 χιλιομέτρων σε 1,5 ώρα λόγω έργων/πορείας στο Σύνταγμα/διπλοπαρκαρισμένων αυτοκινήτων "υψηλών" προσώπων στο Μέγαρο Μουσικής, να ψάξεις για εργασία χωρίς μισθό πείνας και και εξευτελισμό της αξιοπρέπείάς σου. Αλήθεια μιας και βρίσκεσαι στην Ελλάδα εδώ και δύο μήνες, πώς την βλέπεις;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, anapoda, δε μου έτυχε τίποτε απ’ όλα αυτά. Εδώ με φιλοξενούν φίλοι κι όλα είναι λυμένα και τακτοποιημένα. Δύο φορές «ανεβήκαμε» στη Θεσσαλονίκη –απίθανη πόλη με καλούς κι ευγενικούς ανθρώπους- προσκυνήσαμε στη Σουρωτή (στο μνήμα του Γέροντα Παϊσίου) κι απ’ την Ουρανούπολη κάναμε με το καραβάκι γύρω-γύρω τα μοναστήρια στο Άγιο Όρος. Ανέβηκα και στην Ακρόπολη... μεγάλη συγκίνηση!
Στην Αθήνα το μόνο που δε μου άρεσε είναι ότι όλοι οδηγούν μιλώντας στο κινητό. Σ’ εμάς δε διανοείται κανείς να κάνει ένα τόσο επικίνδυνο πράγμα.
Την αγαπώ την Ελλάδα. Ήταν πάντα το όνειρό μου να έλθω. Πώς θα μπορούσα να την αγαπώ λιγότερο παρ' όλα αυτά που μου περιγράφεις ότι συμβαίνουν?

[europe]

Οι ομογενείς είναι πιο Ελληνες απο τους Ελληνες κατά την γνώμη μου.

[ElGreco]

Οι ομογενείς είναι πιο Ελληνες απο τους Ελληνες κατά την γνώμη μου.

Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου αλλά ας μην ξεχνάμε και πολύ μεγάλους Έλληνες οι οποίοι για διάφορους λόγους (τύχη, οικονομική άνεση, συγκυρίες, προσωπικούς λόγους, κτλ) και σε διάφορες επόχές και καταστάσεις παρέμειναν στον ελλαδικό χώρο και διέπρεψαν κάνοντάς μας εθνικά περήφανους ή μας συγκίνησαν με την προσφορά τους στην Ελλάδα.
Και φυσικά να μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και ξένοι που είναι πιο Έλληνες από τους Έλληνες... Ξένοι οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα.